Gewoonte dieren ja dat zijn wij. Wij leven liever in pijn dan dat wij in geluk leven. Hé, wat zeg jij nou? Ja, het is echt zo. Wij zijn gewend aan pijn en leed, daardoor is het bekend en zullen wij eerder kiezen om het bekende te omarmen dan het nieuwe wat je meer geluk geeft. Dat is eng en nieuw.
In onze hoofd kiezen wij vaak voor het bekende omdat wij dan weten hoe wij moeten handelen en weten wij hoe wij hierop moeten reageren. Wij zijn bang om het nieuwe te omarmen omdat wij vaak niet weten welke houding wij hierbij moeten hebben. Alleen wij vergeten dat onze kracht juist ligt in het onbekende.
In het onbekende kunnen wij leren en ja dan kunnen wij fouten maken. Dat is niet erg want fouten maken mag. Dingen zullen niet altijd gaan zoals je ze verwacht, maar is dat nou ook echt nodig? Nee, want alles gaat precies zoals het moet zijn. Niets gebeurd tegen je maar juist voor je.
Om een voorbeeld te geven wat ik bedoel, is op het moment dat je een hele leuke jongen tegenkom. Je vindt hem echt heel leuk en je voelt echt dat er een connectie is. Alleen dan komt je mind en die zegt “ Hallo, alert dat is niet goed”, “ Het is niet mogelijk dat iemand goed voor je is”, “Dit kan niet waar zijn” of “Let op, hij gaat dit of dat doen”. Alleen beseffen wij niet dat wij hierdoor alles tegenhouden wat wij graag willen. Wij maken het door deze gedachten al kapot voordat het echt iets is.
Deze gedachten komen omdat onze mind ervaringen heeft met dit soort dingen (Je mind laat alles zien wat hij weet of waar hij ervaring mee heeft). Je mind wil je dus beschermen maar in werkelijkheid doet hij het niet want hij houdt je tegen om te kiezen voor wat jij echt wil. Je mind verteld je alles wat hij maar weet om je ervan af te houden. Terwijl je eigenlijk zou moeten kunnen vertrouwen op jezelf, je ontneemt eigenlijk je eigen geluk door naar je mind te luisteren. Ja tuurlijk moet je alert zijn en de “red flags” niet ontkennen maar je weet echt wel als iets echt is. Leer er op te vertrouwen dat het echt wel mogelijk is.
Wat wij vaak niet zien is dat wij door onze eigen mind in een bepaalde cirkels blijven zitten. Wij zien niet dat wij continue rennen naar het bekende ook al houdt het in dat toxisch is. Wij zijn gewend aan de pijn en het leed dat wij liever kiezen voor deze dingen dan voor iets wat wij echt willen omdat het onbekend is. Eigenlijk zouden wij veel meer moeten luisteren naar het onbekende. Het onbekende is misschien nieuw en eng maar uiteindelijk brengt het je vaak meer dan het cirkeltje waar je in verkeerd.
Door meer te luisteren naar je eigen intuïtie volg je meer jezelf en wanneer je jezelf volgt ervaar je ook meer geluk. Je leven wordt gewoonweg veel leuker en je voelt je niet continue bezwaard. Je slaapt beter, je voelt je beter en je houdt meer van het leven. Het gaat je ook steeds minder uitmaken wat mensen denken en je houdt je bezig met dingen die er toe doen.
Conclusie is dus dat je minder het gewoonte dier moet uithangen maar meer de waaghals die durft te springen in het onbekende. Weet waar je kansen liggen en durft te vertrouwen op hetgeen wat je intuïtie ingeeft. Tuurlijk moet je altijd dingen in balans doen en nuance brengen in hoe je dingen doet maar wel zodat het goed voelt voor jouw. Gezonde spanning is goed en vaak als je toch een sprong waagt, kom je er achteraf achter dat je het eerder had moeten doen. Juist omdat het inderdaad meer brengt dan je denkt.
Volg jezelf, laat je niet tegenhouden door je angsten en wees wie jij wil zijn.
Liefs Dee ❤️