In het leven maken we soms dingen mee waardoor we bepaalde dingen niet meer doen. We vergeten hoe we ervan genoten en dat het ons juist heel veel vreugde brengt. We onthouden alleen het trauma wat we erbij kregen. We zijn zo gefocust op wat er toen gebeurde dat we niet meer genieten.
Ik weet uit ervaring dat dit ook werkelijk kan gebeuren. Ik had dit met kerst en ik wist niet meer hoe ik hiervan kon genieten na wat ik meemaakte. Ik nam mezelf heel veel kwalijk en ik was boos op de wereld. Volledig onterecht maar zo voelde het wel.
Zo’n 6 jaar geleden kreeg ik een ruzie per sms met mijn vader omdat hij onverwachts mijn planning volledig in de war gooide en ik enorm gestresst was. Ik was net verhuisd en ik moest nog zoveel doen want we zouden kerst bij mij vieren. Op het moment dat ik dus de ruzie kreeg, gooide mijn vader in zijn boosheid er iets uit wat hij liever na de kerst had willen vertellen omdat hij nog een kerst wilde meemaken waarvan hij kon genieten.
Alleen ik vergeet nooit meer wat er gebeurde en de woorden die hij zei die voel ik nog steeds. Hij vertelde mij dat hij dood zou gaan omdat hij ongeneeslijk ziek was en dat ik niet om hem gaf. Dus dat het mij niets uitmaakte. Mijn wereld stortte in want op dat moment stond ik een cadeautje te kopen voor kerst tijdens mijn werk.
Ik weet nog goed, hoe ik in huilen uitbarstte en niet meer kon stoppen met huilen. Ik wist niet wat mij overkwam. Ik voelde me zo verloren, want wat moest ik zonder mijn vader. Ik liep terug naar mijn werk en ja daar vertelde ik wat er gebeurd was. Ik werd direct naar huis gestuurd en het eerst wat ik deed was langs mijn vader gaan. Hij wilde niet dat ik kwam en ik mocht het met niemand delen maar ik had mijn vriend al gebeld want ja ik was overstuur.
Mijn vader zei toen “Nu weet je waarom ik kerst bij jouw thuis wilde vieren en ik wilde nog een keer een mooie kerst met jullie dus alsjeblieft vertel het niemand”. Ik kreeg dus de opdracht om leuk te doen terwijl ik wist dat mijn vader dood zou gaan en dat dit wellicht de laatste kerst zou zijn met hem. Ik wilde er niet aan denken en vooral niet aan toegeven. Ik deed mijn “masker” op en toen iedereen er was probeerde ik leuk te doen. Maar het was zoooo moeilijk. Ik zei dat ik het een beetje zwaar had omdat ik nu in mijn nieuwe huis met iedereen ben en dat ik mijn moeder enorm miste want zij kon hier niet bij zijn en dat vond ik heel erg.
Aan het einde van die dag vertelde we de mensen wel het nieuws want we konden niet meer doen alsof. Iedereen was geshockt en kon het niet geloven. Ook heeft mijn ex die nacht nog met mijn vader op de huisartsenpost gezeten met hem omdat hij complicaties had. Na deze ervaring was kerst voor mij geen vreugde meer maar een helse nachtmerrie geworden. Ik kon niet meer genieten van kerst. Ik wilde dat het niet meer bestond en het liefst sloeg ik de maand december gewoon over.
Alleen ik vond de last die ik droeg zo zwaar dat ik er verandering in wilde brengen. Ik hield van de kerst, juist omdat het een moment van warmte is met je geliefden. Mensen waarvan je houdt en heel veel liefde. Alleen ik wist niet meer hoe ik ervan moest genieten. Ik probeerde het wel maar toch voelde ik mij altijd zwaar klote.
Ik kon gewoon niet meer genieten en elk jaar ging ik door allerlei emoties heen. Elk jaar voelde het enorm zwaar en trok ik mezelf volledig terug en was ik vaak niet te genieten. Nu ik erover denk was het een stukje verwerking en moest ik er doorheen.
Dit jaar was een jaar van groei, nieuwe kansen en een nieuwe start. Nu vond ik ook dat het tijd werd om dat stukje weer in iets positiefs te brengen. Ik kocht een kerstboom om mee te beginnen en natuurlijk de versiering. Ik ging naar een hele grote kerstwinkel en kocht nog wat speciale items voor mijn boom. Ik had een begin gemaakt maar toen kwam het stukje de boom opzetten. Dat heb ik weken uitgesteld en de last ervan werd zo zwaar dat ik gewoon even uit mijn doen was. (Dit had ik overigens niet door totdat ik de boom had opgezet).
Eindelijk had ik de moed bij elkaar geraapt en heb ik de boom in elkaar gezet en versierd met keiharde kerstmuziek. Ik merkte dat er een hoop emoties loskwamen en dat dit was waar ik zo tegenop keek, maar toen ik het eenmaal had gedaan, was ik super trots op mezelf en ik kon er zelfs weer van genieten. Ik nodigde mensen uit om op kerstavond te komen naar mij waarbij ik eten maakte en mensen wat leuks gaf omdat ik dat gewoon leuk vind om te doen.
Voor mij was dit een hele stap en ik moet zeggen, ik had het eerder moeten doen alleen ja zoals ik wel vaker zeg “Alles gebeurd met een reden”. Nu heb ik sinds jaren eindelijk weer eens echt kunnen genieten van kerst en is het weer iets positiefs in mijn leven. In het leven moeten we zelf de slinger ophangen zeggen ze weleens en dat klopt ook zeker. We moeten gewoon meer genieten van het leven. Het leven is al zo kort dus waarom zou je jezelf in je lijden laten? Dat houdt niet in dat je niet mag rouwen maar blijf er niet te lang in hangen want het ontneemt je zoveel in het leven.
Ik zeg hier niet mee dat je moet doen alsof het nooit gebeurd is maar ik geef je mee dat je ergens moet accepteren dat dingen zijn zoals ze zijn maar jij nog steeds mag genieten van het leven. Ook al voelt dat niet altijd zo. Het leven gaat namelijk gewoon door en dan kan je beter het beste ervan maken. Jij kan de regie in handen hebben van je eigen leven en daar doe je niets fout mee. Jij mag genieten ook al gebeuren er dingen die laten denken dat je niet meer mag genieten. Je bent niet egoïstisch wanneer je geniet.
Leef het leven en geniet schatjes! Je leeft maar een keer, dus zorg dat je in ieder geval kan zeggen “Ik heb geleefd” . Jij bent het namelijk waard en niets of iemand zou je dit moeten afnemen.
With love Dee ❤️