Als kind voelde ik mezelf altijd al een buitenstaander. Ik was niet zoals de meeste mensen en tuurlijk ik heb geprobeerd erbij te horen maar ik zal je zeggen dat voelde nooit natuurlijk. Waardoor ik altijd toch weer terugging naar mezelf. Ik werd enorm gepest omdat ik lang en dun was en ja omdat ik blijkbaar anders was dan andere. Alleen ondanks dat ik altijd naar beneden ben gehaald heb ik altijd het positieve in het leven gezien.
Ik kan en wil geen haat hebben voor andere, ondanks wat andere doen. Het is niet goed voor mijzelf en ik vind ook niet dat ik iemand moet vasthouden op iets wat is geweest. Daarbij besef ik mij altijd wel dat het gedrag van een ander niets met mij te maken heeft. Op het moment dat iemand mij pest komt het omdat het een tekortkoming is van henzelf en niet omdat er iets mis is met mij. Dat wil niet zeggen dat ik hen gedrag goedkeur maar ik laat het niet wegen in mijn leven. Tuurlijk heeft het mij onzeker gemaakt omdat ik ergens in ging geloven, zoals dat ik raar was en dat ik niet thuishoorde in deze wereld.
Alleen ik mocht leren dat ik hier wel degelijk hoor en dat ik niet raar ben. Dat ik gewoon normaal ben en goed ben zoals ik ben. Ik mocht mijn oude denkgewoontes afleren en meer op mezelf gaan leren vertrouwen. Ik leerde dat liefde niet iets is wat aan voorwaarden gebonden is en dat het de basis is van je bestaan. Liefde brengt het stukje hoop en geluk dat je nodig hebt. Daarom is liefde naar jezelf ook zo belangrijk en is het ook heel belangrijk dat je het niet buiten jezelf zoekt. Op het moment dat je het buiten jezelf zoekt raak je alleen maar afgezonderd van jezelf en dan voelt het leven helemaal niet zo fijn.
Veel mensen denken dat wanneer zij een ander naar beneden halen dat ze zich dan beter gaan voelen of dat ze meer zijn dan een ander. Maar laat je nou net niet meer zijn dan een ander. Je bent allemaal mens en allemaal mooi zoals je ben. Waarom willen we toch zo graag dat een ander ons aardig vindt? Waarom willen we toch zo graag die goedkeuring hebben van een ander? Waarom willen we toch zo graag ergens bij horen? Al die dingen doen er eigenlijk niet toe, want als je echt van jezelf houdt heb je die goedkeuring niet nodig. Je weet gewoon dat je goed bent zoals je ben. Je weet dat je het waard bent en dat je niet ergens bij hoeft te horen om gewoon cool te zijn. Juist doordat je gewoon lekker jezelf bent en echt naar jezelf luistert wordt het leven aangenamer. Je ervaart meer geluk vanuit jezelf waardoor je de goedkeuring niet nodig hebt.
Daarbij doe je dan ook geen dingen die je niet wil doen en trek je ook veel betere mensen in je leven aan. Vaak gelijkgestemde die ook meer vanuit henzelf werken. Die je niet veroordelen als je dingen fout doet maar accepteren dat er nou eenmaal fouten worden gemaakt. Die je accepteren zoals je ben en die van je houden om wie jij ben en niet de maskers die je normaliter laat zien.
Ook ik heb met maskers rondgelopen omdat ik opzoek was naar mezelf. Ik dacht dat het normaal was totdat ik mij besefte dat het niet zo was. Ik weet nog goed toen ik mijzelf besefte dat ik dingen deed die ik helemaal niet wilde doen, dat ik mezelf echt verafschuwde. Ik vond het heel erg en strafte mezelf echt compleet af.
Maar hoe merkte ik nou dat ik niet naar mezelf handelde? Ik merkte dat mijn lichaam tegenwerkte en dat ik een enorme last voelde. Ik dacht hoe komt dit toch? Totdat ik mij realiseerde dat ik niet volgens mezelf handelde maar mezelf onbewust ergens bij wilde laten horen. Toen ik dat door had ben ik meer naar mijn eigen gedachten gaan luisteren en toen merkte ik ook op waarom ik die dingen deed. Ik merkte dat mijn gedachtegang zodanig was ingesteld op dit gedrag dat ik hier iets mee moest doen. Dus telkens als ik merkte dat ik iets ging doen wat ik niet wilde, gaf ik het aan dat ik het niet wilde en wonderbaarlijk mensen accepteren het gewoon. Ik merkte hoe meer ik vanuit mezelf ging handelen hoe beter het leven voelde.
Het leven voelde niet meer als een enorme last en ik merkte ook dat mijn gezondheid weer beter werd en dat ik ook weer veel beter kon slapen. Oh wat heb ik een slapeloze nachten gekend maar gelukkig is dat verleden tijd.
Wat ik ook merkte in de tijd dat het slechter met mij ging was dat ik de verkeerde mensen om mij heen had en dat ik daar afstand van moest doen. Dat ik niet meer met deze mensen moest omgaan omdat zij een negatieve vibe hadden en mij daarin mee namen. Dit leerde mij ook om voor mezelf te kiezen en niet meer mezelf in te laten met zulke mensen. Dat zij het niet waard zijn om mezelf weg te cijferen zodat zij zich beter voelen. Deze mensen namen alleen maar mijn energie en gaven me nog een schop na. Ik wilde dat niet meer en begon mijn grenzen te stellen. Ik leerde voor mezelf opkomen en dat was wel echt nodig.
Maar ik leerde ook dat mijn allergrootste les was dat ik inzag wat mij triggerde en waarom. Ik leerde dat veel wat je triggert (je boos maakt, verdrietig of welke emotie dan ook) dat het ook hetgeen is waar je iets mee mag doen. Waarom wordt je er zo boos van, komt het omdat het een reflectie is van wat jezelf doet of omdat je nog een stukje pijn te verwerken heb?
Vaak is het omdat jezelf nog niet volledig naar jezelf handelt waardoor je dingen doet die je eigenlijk niet wil doen maar toch doet en omdat een ander je hierin triggert wordt je boos of verdrietig. Daarbij geef je de ander nog de schuld ook want die haalt het in je naar boven. Terwijl je eigenlijk jezelf moet aankijken en niet die ander. Soms is het echt confronterend en maakt het veel in je los maar dan is het moment om echt goed te kijken naar wat er gebeurd. Alleen dan kan je leren om het anders te doen en de trigger niet meer de trigger te laten zijn. Weet je wat het aller belangrijkste is wanneer je naar jezelf gaat kijken? Dat je jezelf liefde geeft want als je heel streng voor jezelf ben omdat je iets niet “goed” deed wordt het “klote” gevoel alleen maar erger. Alleen door jezelf liefde te geven en begrip te tonen naar jezelf. Waarbij je dus jezelf toestemming geeft om fouten te mogen maken. Hoe kan je anders leren? Soms weet je namelijk niet alles en handel je op dat moment naar hetgeen wat je weet en daardoor denk je dat je de beste keuze maakt. Totdat je meer kennis vergaard en er achterkomt dat het eigenlijk niet zo had moeten zijn. Dan nog is het niet erg want je mag fouten maken hè! Zolang je maar leert dat je het de volgende keer anders doet omdat de kennis die je nu hebt meer te bieden heeft en je hebt doen leren dat het toch anders moet.
Dus geef jezelf een knuffel en liefde als je dingen niet goed doet. Weet dat je het elke dag weer opnieuw mag doen en het is nooit te laat om dingen anders te doen. Je hebt altijd een keuze ook al denk je dat je geen keuze hebt. Jij hebt altijd alle touwtjes in handen en jij hebt invloed op hetgeen wat je voelt, doet en accepteert.